อุดรการณ์ สุภาพบุรุษ หรือ จิตสำนึก
posted on 23 Nov 2009 10:53 by 52crazy in MyStory52
***บทความน่าเบื่อ ตัวหนังสือเยอะ (ทำใจ) แต่ทั้งหมดคือ"เรื่องจริง"
...เรื่องที่จะเล่าเกิดหลัง เรื่องที่จะเล่าต่อจากเรื่องนี้!!?
หนุ่มหน้า"วรนุช" (เหี้ย) นายหนึ่งเดินทางกลับบ้าน เขาจะลุกให้เด็ก ผู้หญิง คนชรานั่งทุกครั้ง แต่ครั้งนี้เขาลองคิดว่า ไม่ลุกก็ไม่เห็นมีใครตาย!! สาเหตุอะไรที่เขาลองคิดเช่นนั้น
...เรื่องที่จะเล่าเกิดก่อน เรื่องที่เล่าก่อนหน้านี้!!?
"เป็นบันทึกที่ผมเขียนอยู่บนรถ วันนั้นผมอยากระบายให้ใครสักคนได้รับรู้มากๆ"
วันกลับบ้านครั้งนี้ ผมรู้สึกสบายใจอย่างบอกไม่ถูก ผมอยากเล่า อยากเขียนเป็นการ์ตูนให้เพื่อนๆทุกคนได้อ่านกันเต็มทีแล้ว ตลอดเส้นทางที่ผมนั่งมา ในตอนแรกผมรู้สึกอึดอัดใจมาก ทั้งเรื่องที่ผมคิดจะเขียน แต่เขียนไปออก 555+ และอุรดรณ์การณ์ของคน
...ถ้าคิดในเชิง(อะไรล่ะ) เอาเป็นว่าคนเขาจะมองว่าผมเป็นคนขวาจัดหรือซ้ายจัดก็เป็นได้ เพราะสิ่งที่ผมทำ ผมมักเอาไปเปรียบกับอย่างอื่เสอมและสิ่งที่ขวาจัดซ้ายจัดของผมนั้นต้องชนะ ต้องนำสิ่งที่ผมเปรียบอยู่ตลอด สิ่งที่ผมเรียกว่า"จัด"นั้นจะต้องเหนือและเจ๋ง กว่าใคร
...แต่ก็ใช้ว่าผมจะ"จัด"แต่สิ่งนั้นจนไม่ลืมหูลืมตา ไม่เห็นผิดรู้ถูก ประมาณว่าใครมาจับต้องไม่ได้ นั้นไม่ใช่ ผมมองสิ่งที่"จัด"ของผมกับสิ่งที่เปรียบ ทั้งการคิดด้านข้าง มองมุมกลับ สั้นๆก็คือ"ผมมองและคิดสองด้านเสมอ"
เหตุการณ์นี้เกิดก่อนเหตุการณ์หนุ่มหน้าวรนุช
"ขอโทษครับผมไม่ใช่ทหาร กับนักเรียนตำรวจ"
"บ้านเมืองก็เป็นแบบนี้ คนในยังจะแข่งดีเด่นกันอีกเหรอ"
ครับ แต่โปรดให้มองว่าเป็นแค่ตัวผมคนเดียวไม่ใช่ทั้งหมด จะเป็นเหมือนผม
....คือผมนั่งอยู่บนรถโดยสารเกือบจะท้ายรถ(เด็กหลังห้องเก่า) วันนั้นคนเต็มคันรถ นักเรียนตำรวจนั่งอยู่กลางๆกับแฟน นึกในใจ ได้เล่นอะไรๆสนุกๆอีกแล้ว ใช่แล้วครับ ผมชอบเล่นกะจิตสำนึกคนที่สุดดดดดดดดดดดด...
อ้าว....เอาสิ ถ้ามีผู้หญิง คนแก่ขึ้นมา จะมีให้"สุภาพบุรุษ"ลุกให้นั่ง
แน่นอนว่าผมจะจับตามองพวก"ที่ถูกสั่งสอน"มาเป็นพิเศษ
ไม่ต้องคนพวกนั้นก็ได้
เหล่านาคตัวผู้ทั้งหลาย ประมาณนั้น
ทำไม
ขึ้นรถกลับ ล้านครั้ง มีลุกแค่
"ลบล้านครั้ง"
บ้านๆเราก็คือ "0%"
555+ ตลกในใจ
ว้าววววว รถจอดรับ คุณป้าท่านหนึ่งขึ้นมาแล้ว.........ไม่มีที่นั่งด้วย....ว้าวววว เจ๋ง
ใคร
จะ
เป็น
"สุภาพบุรุษ"
...ตัวผม ถ้าผมยังนั่งอยู่จนถึงปลายทาง ตลอดเส้นทางที่ผมนั่งผมจะรู้สึกอึดอัดมาก...
รู้สึกเรากำลังทำบาปอะไรสักอย่าง ถ้าไม่ลุกให้ใครนั่งสักคน
โรคจิตโคตรๆ...
ว้าวววว คุณป้ามายืนอยู่กลางคันรถแล้ว ยังไม่มีใครลุกเลย...รอดูอีกหน่อยแล้วกัน
...
...
...
...
...
เงีบย
...(ในหัวคิด)
คนภายนอกมองกูหน้าเหี้ย โจรป่าใช่ไหม กูจะแสดงให้ดูว่า เหี้ยๆแบบนี้แหละ มันมีคนเป็นคนมากกว่าหน้าตาที่คุณเห็น
ผมเดินไปบอก
"คุณป้ามานั่งตรงนี้สิครับ"
อ้าวๆๆๆ
ใครๆๆกันนะ ที่เพิ่งจะลุกให้คนนั่ง....
นักเรียนตำรวจลุก แล้วคุณเลือกที่จะนั่งที่ของเขา
ผมนึก
ทหารชนะตำรวจ
1 - 0
ถึงจะผิดที่ก็ตามที
จบเกม ทหารบก"นำ" ตำรวจ"ตาม"
ผู้นำกับผู้ตาม
กลับไปอ่านเรื่องของหนุ่มหน้าวรนุชใหม่ว่าทำไม เขาไม่ลุก
"ผมอยากคิดในแบบที่คนอื่นไม่ลุกดูบ้างจะเป็นยังไง"
ผลออกมาว่า
- ไม่เป็นไร เดี๋ยวเขาก็ลง
- เกิดเป็นผู้หญิงต้องแข็งแรงสิ
- ง่วงว่ะ แกล้งตายดีกว่า
- ที่นั่งอยู่ลึกว่ะ
- ไม่ลุก ก็ไม่เห็นมีใครตายหรอก
ทั้งหมด
ทั้งสิ้น
มัน
ก็
แค่
"ข้ออ้าง"
ก็แค่คำ
ที่หามาพูด
เพื่อให้ตัวเองรู้สึกผิดน้อยลง
แค่นั้น
...
ผมเกลียดตำรวจ
กองพันลูกผู้ชาย 52 เดนตาย ต้องเจ๋ง
