....แบบว่าวันทั้งวัน ยังไม่ได้กินข้าว แม่บอกจะเดี๋ยวโอนตังมาให้ตอนเย็นๆ พอตังเข้า ไปกด เดินไปซื้อข้าว
.....หลังจากที่ใช้วิชาการดำรงชีพในป่ามาตั้งแต่เช้ายันเย็น(กินแต่น้ำกับไขมันในร่างกายที่สะสมมาแรมปี)
คิดว่า เอาว่ะ เงินมากูจะสั่งโคตะระพิเศษเลย!!! แม่ครับ!!! เอากะเพราเต้าหู้ไข่ดาวพิเศษ 1 กล่องครับ ของเยอะๆเลยนะครับ?
ขากลับ ด้วยนิสัยที่รักสุขภาพ + ตังกูมีแล้วโว้ย!!! แวะเข้าไปซื้อนม ที่หน้าหอก่อนสักหน่อย
.......(กับแค่ข้าวแค่กล่องเดียว มึงก็ขี้เกลียดถือ)
เลยเอาไปวางไว้ในตู้ฝากของ....
ผมใช้เวลาซื้อของแค่ไม่ถึง 1 นาที ไม่ถึง 1 นาที แม่จ้าว....
.
.
.
กูไปสร้างเวณสร้างกรรมอะไรไว้!!!
"ผัดกะเพราเต้าหู้ ไข่ดาว พิเศษ ได้เยอะโคตรๆ(ชื่ออาหารที่ผมสั่งจะยาวมาก)
หาย!!!!
โคตรแฟนแม่แฟนพ่อคนไหนเอาไปว่ะ!!!ขอโทษนะครับ ผมอดไม่ไหวจริงๆ
มองซ้ายอีนั่นก็ถือกล่องข้าว มองขวาไอ้นั่นก็ถือกล่องข้าว
กรรมจะบอกว่า "ขอดูกล่องข้าวของคุณหน่อยได้ไหมครับ"
"ว่าคุณได้สั่งผัดกะเพราเต้าหู้หรือเปล่า"
"ผมไม่แน่ใจว่ามันเป็นของคุณใช่ไหม"
ถ้าเปิดออกมาแล้วใช่ก็เปิดบุญ
แต่.........นี้มันในความคิด!!!
ทำใจกับผลกรรมที่เกิดขึ้น ในใจได้แต่คิด เฮ้อ...กูจะไม่ขโมยของใครแดกอีกแล้วชาตินี้
เดินกลับไปซื้อข้าวใหม่...เหมือนกับร่างที่ไร้วิญญาณ...
ณ ที่เดียวกันนี้ เป้ใบ 800 ผมก็หายมาแล้วตอนปี 1 หลังจากนั้นผมไม่ซื้อกระเป๋ามาใช้อีกเลย...
พูดแล้วคันหัวนม!!! ยวนจริงๆ(ที่มาของคำพวกนี้ ติดมาจาก"หนังสือโลกจิต ของแทนไท"ครับ
ขอให้ความยวนอยู่ในตัวท่าน"พระคุ้มครอง"
-----------------------------------------------------------------
ปล.
http://casper077.exteen.com/20080623/entry
เสียใจด้วยครับ...
edit @ 30 Jun 2008 13:45:11 by ผู้กองโหด!!!
